NO RIGO ER NOMBRE
|
Al señor José Caicedo Rojas
Er pato, viéndolo bien,
E bruto muy animá;
Poco entiende re cariño,
Nara hay en ér re ejpeciá.
No é menejté lo enseñá
A conocé lo alimento
Ni en la s'aguas
|a nará...
Sinembacgo en ello he vijto
Una
|cosa que anotá:
Er macho
|
cubre a
|
la jembra
Con su bajte naturá
Y luego que en su güevitos
La mira amorosa echá,
A su suecte é indiferente
Y no la ayura a sacá!
Eto, orsevando la ejpecie
Ej un hecho generá;
Pero ha y otroj alimale
Re muy rivecso pensá;
Er palomo, por ejemplo,
Se topa en primer lugá,
Y er hombre poc ciecta cosa
Cuasi en ér tamién etá...
Eta premisia supuejta
Se me antoja preguntá:
¿Poc qué Rió, re sí tan grande,
No etableció la iguardá?
Cierra, gusano, tu boca
No en toro te meta a hablá...!
Er pato, rije ar principio
Ej un ave materiá;
Pero he vijto en la jembra
Una acción muy racioná:
Jecho re su pluma er nío
Dura una luna apojtá
Pasandu la re San Peiro
Muecta re necesirá...
En repué que re su güevo
Por una causa entrincá
Saca su lacga familia,
Sale ar agua a la llevá;
Allí la aremeran ello,
Naran, si la ven nará;
Se epurgan cuando se epurga,
Chillan si l'oyen chillá...
Pero re eta maravilla
No me vengo aquí a ocupá,
Sí der amó re la pata,
Re su aferto sin iguá...
Ete sé, re raza endina,
E poc su s'hijo capá
Con Rió, si baja der cielo,
A ete pantano, a peleá,
Y eto é propio a tora jembra
Qué no e la patas nomá...
Asina e poc lo que agora
He compuejto eta toná,
(Que le rerico a su maire
Poc la güena tan mentá).
Y pongo ar fin ete vecbo
Que nairen puera borrá:
No hay un amó tan intenso
Corno er amo materná;
Sólo en ér nunca se jalla
Ninguna contrarierá,
Ni cosa apena que amacgue
Ar prencipio ni jamá...!
A su s'hijo er veneno
Ocurta la mapaná,
Laj s'avipa su ponzoña,
Er riente er lobo vorá...!
¡Oh amó
|
re maire y rivino,
Quién te puriera epresá...!